આઈન્સ્ટાઈનના ફોટોઈલેક્ટ્રિક સમીકરણને ખોટું સાબિત કરવાના હેતુથી કરવામાં આવેલા પ્રયોગમાં મિલિકને તેને કેવી રીતે સાબિત કર્યું?

(N/A) આઈન્સ્ટાઈનનું ફોટોઈલેક્ટ્રિક સમીકરણ નીચે મુજબ છે:
$\frac{1}{2} m v_{\max }^{2} = h \nu - \phi_{0}$
મહત્તમ ગતિઊર્જા અને સ્ટોપિંગ પોટેન્શિયલ $V_{0}$ વચ્ચેનો સંબંધ:
$\frac{1}{2} m v_{\max }^{2} = e V_{0}$
આ કિંમતને ફોટોઈલેક્ટ્રિક સમીકરણમાં મૂકતા:
$e V_{0} = h \nu - \phi_{0}$
$V_{0}$ ને કર્તા બનાવતા:
$V_{0} = \left( \frac{h}{e} \right) \nu - \frac{\phi_{0}}{e}$
આ સમીકરણ $y = mx + c$ જેવું છે,જે એક સુરેખા દર્શાવે છે,જ્યાં ઢાળ $\frac{h}{e}$ છે.
મિલિકને વિવિધ આવૃત્તિઓ $\nu$ માટે સ્ટોપિંગ પોટેન્શિયલ $V_{0}$ માપવા માટે શ્રેણીબદ્ધ પ્રયોગો કર્યા. તેમણે $V_{0}$ વિરુદ્ધ $\nu$ નો આલેખ દોર્યો,જે એક સુરેખા મળ્યો. આ આલેખનો ઢાળ $\frac{h}{e}$ જેટલો હતો.
ઈલેક્ટ્રોનના વિદ્યુતભાર $e$ ની જાણીતી કિંમતનો ઉપયોગ કરીને,મિલિકને પ્લાન્કનો અચળાંક $h$ ની કિંમત આશરે $6.626 \times 10^{-34} \text{ Js}$ મેળવી,જે અગાઉ સ્વીકૃત મૂલ્ય સાથે સુસંગત હતી.
આમ,મિલિકન આઈન્સ્ટાઈનના સિદ્ધાંતને ખોટો સાબિત કરવા માંગતા હતા,પરંતુ તેમના પ્રાયોગિક પરિણામોએ તેની સત્યતા માટે મજબૂત પુરાવા પૂરા પાડ્યા અને વિવિધ આલ્કલી ધાતુઓ માટે ફોટોઈલેક્ટ્રિક સમીકરણને ખૂબ જ ચોકસાઈ સાથે ચકાસ્યું.